
Μια μέρα στο εργαστήριο: Πώς γεννιέται ένα ενεργειακό γλυπτό;
Δεν ξεκινά με πινέλο. Ούτε με χρωματα.
Ξεκινά με σιωπή.
Το εργαστήριο δεν είναι απλώς χώρος. Είναι ναός.
Κάθε φορά που μπαίνω μέσα, είναι σαν να περνάω από μια πύλη. Μια πύλη όπου ο κόσμος του ορατού ενώνεται με τον κόσμο του αόρατου.
Πρώτο βήμα: Η πρόθεση.
Τι θέλει να γεννηθεί σήμερα;
Μια ενέργεια που θεραπεύει; Που ηρεμεί; Που προστατεύει;
Στέκομαι μπροστά στα υλικά. Ρητίνη, κρύσταλλοι,συμβολα. Αλλά πρώτα έρχεται το άυλο. Η αίσθηση. Η ανάγκη. Το κάλεσμα.
Δεύτερο βήμα: Η επιλογή του κρυστάλλου.
Κανείς δεν επιλέγει τον κρύσταλλο. Εκείνος επιλέγει εσένα.
Κάποιος λάμπει περισσότερο. Κάποιος «μιλά».
Τον κρατάω και νιώθω: «Εσύ. Εσύ σήμερα!»
Τρίτο βήμα: Η σύνθεση.
Τα χρώματα δεν είναι διακοσμητικά. Είναι ψυχικά ρεύματα.
Το χρυσό, η θεϊκή σπίθα.
Το λευκό, η καθαρότητα.
Το μωβ, η πνευματική σύνδεση.
Κάθε στρώση έχει ρυθμό, χρόνο, σιωπή. Τίποτα δεν γίνεται βιαστικά.
Τέταρτο βήμα: Η ευλογία.
Όταν το έργο ολοκληρωθεί, δεν "τελειώνει".
Μένω λίγο μαζί του.
Το ενεργοποιώ με Ρέικι.
Το ευλογώ με λόγο.
Το ψεκάζω με το ενεργειακό μιστ.
Το αγαπώ.
Και το αποχαιρετώ, μέχρι να βρει τον άνθρωπο που το περιμένει.
Γιατί ένα ενεργειακό γλυπτό είναι κάτι περισσότερο από ένα έργο τέχνης.
Είναι μία ψυχική αποστολή με μορφή. Είναι μήνυμα, φροντίδα, δώρο.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου